Ook bij de liggende mens houden we ons aan de verhoudingsnormen.

Om te tekenen is zo’n platliggende figuur helemaal niet leuk. Probeer daarom hieraan een meer interessant silhouet te geven door:

1. variatie in standen van de benen
2. variatie in stand van de romp
3. variatie in standen van de armen.

Dit soort schetsjes mag niet langer dan 5 minuten duren.

Als dit goed lukt, voer het dan uit met krijt op getint papier (8 - 10 minuten).

Als we het model in een leuke stand plaatsen, lopen we de kans dat we iets van de voor- of achterzijde van de romp zien. Dit maakt het tekenen iets moeilijker, maar de uitbeelding wordt interessanter. Het kan eigenlijk niet fout gaan als we de volgende volgorde aanhouden:

1. papier in de breedte
2. zoek naar een juiste plaatsing van het model in het vlak. (Zonodig met kijkraampje).
3. probeer de essentie van de stand te vinden
4. breng kleding en volume aan
5. hang werk op afstand en controleer.

→ tekenen blijft de kunst van het weglaten.

De bedoeling van deze schetsen is, dat ze een impressie weergeven. → je moet je er niet zo om bekommeren of bepaalde delen anatomisch helemaal verantwoord zijn. → Probeer wel een model te vinden dat door duidelijk gekleurde strakke kleding (maillot) of weinig kleding ons meer inzicht in de contouren van lichaam en ledematen geeft.